NIJKERK – Sparta Nijkerk zal voor wat betreft de zaalcompetitie nog minstens één seizoen genoegen moeten nemen meet een plaats in de tweede klasse. Eén van de naaste concurrenten, Noviomagum uit Nijmegen, was afgelopen weekend in Sporthal Watergoor net even slimmer dan Sparta. De gasten hebben om precies te zijn 30 seconden op voorsprong gestaan. Jammergenoeg voor de Nijkerkers was dat echter wel de laatste halve minuut.

Toch moet men bij Sparta de hand volledig in eigen boezem steken. Gedurende de eerste twintig minuten was er namelijk geen vuiltje aan de lucht voor de thuisploeg, daarna gaf men Noviomagum steeds meer de ruimte om dichterbij te kruipen waardoor die ploeg in de slotseconden van het duel sneaky met de winst aan de haal ging. Grote vraag daarbij is waarom er (zeker in het laatste gedeelte van de wedstrijd) niet werd ingegrepen vanaf de bank. Trainer van Marle vond kennelijk dat niemand direct toe was aan een wissel, tóch kan een kleine omzetting soms tot een nieuwe impuls leiden. Alice Bonenberg (Sparta), nog maar net bekomen van de teleurstelling:”Eerlijk gezegd heb ik ook een paar keer vragend naar de kant gekeken in de hoop dat daar een beslissing werd genomen. Het vak wat de laatste 6 minuten in de aanval stond kwam op de één of andere manier niet meer tot scoren. Ik hoopte dat Rob (van Marle) iets zou ondernemen om dat te doorbreken maar gebeurde maar niet. Eerlijk gezegd snap ik dat niet altijd, dat is ons namelijk al eens vaker overkomen. We hebben daar al eens over gesproken maar helaas is daar zaterdag ook niets mee gedaan”.

Wisselvalligheid, da’s wat Sparta Nijkerk dit seizoen het best typeert. Een dramatische eerste helft van de veldcompetitie, een ijzersterke openingsfase, knullig puntverlies in het middelste gedeelte van de competitie, een tijdelijke opleving daarna en nu het er dus om ging geven trainer en spelers uiteindelijk dus “niet thuis”. Toen van Marle 2 jaar geleden aantrad was Sparta net gepromoveerd naar de eerste klasse in de zaal. Zelf bracht hij de club ook op het veld naar de eerste klasse. Wanneer de Zwollenaar aan het einde van dit seizoen vertrekt laat hij het team op beide fronten weer een niveautje lager achter. Da’s jammer voor hem maar zeker ook voor Sparta. Daar denkt men nog altijd met weemoed terug aan de tijd dat men probleemloos acteerde op overgangsklasse-niveau. Al een paar jaar is alles erop gericht van Sparta minstens een stabiele eerste klasser te maken, vooralsnog een utopie. Het is voor de Nijkerkse korfbalclub te hopen dat het huidige team bij elkaar blijft. Het is bekend dat sommige spelers wat om zich heen kijken en overwegen hun korfbalcarriére elders voort te zetten of wellicht zelfs te stoppen. Dat zou jammer zijn. Ondanks de tegenvallende prestaties doet men steeds meer ervaring op en dat kan de ploeg alleen maar ten goede komen. Spelers als Sander Motshagen, Alice Bonenberg, Mariëlle Doppenberg en Ronald van Boven kunnen hun ploeg dan nog meer aan de hand nemen. Het is van belang dat ook de beleidsbepalers van de club dit meenemen in hun speurtocht naar een nieuwe trainer. Spelers moeten namelijk wel het vertrouwen hebben dat hun nieuwe coach weer wat teweeg kan brengen. Mariëlle Doppenberg verklaarde zaterdag na afloop van de wedstrijd: “Het gebeurd met niet zo heel vaak maar het huilen staat me momenteel nader dan het lachen”. Hopelijk huilt zij volgend jaar tranen van geluk.