De vrijwilliger (2)

Door • 8 november 2018 • Categorie: Algemeen

“Zo leuk zeg, alle reacties die ik om mij heen hoor binnen de club over mijn eerste schrijven”. Nog maar net bezig met vrijwilligerswerk binnen Sparta Korfbal en dan hoor ik binnen de club al over “de vrijwilliger” praten. Ik wil er niet teveel aandacht aan besteden, want tenslotte doe ik deze job voor de club en niet voor mijn eigen persoon.

We hebben net het schoolkorfbaltoernooi gehad en het is echt geweldig hier aan mee te mogen werken. Ik zeg bewust “mogen” omdat dit enorm veel voldoening brengt. De blije kinderen die over de velden rennen, de ouders, de opa’s en oma’s en alle meesters en juffen, dat doet een mens goed. Ook hier zag ik de dames van de schoolkorfbalcommissie weer ijverig bezig, maar liefst 3 dagen lang en dan alle voorbereidingen nog.

Bij iedere wedstrijd stond een scheidsrechter die alle uitzinnige kids weer mocht fluiten. Tussen mijn drukke werkzaamheden door heb ik er erg van genoten. Ik hoorde wel dat het weer heel veel energie koste om mensen er weer bij te krijgen, want iedereen had het uiteraard heel druk! Tja, ik ook, ik moest ook werken, mijn gezin, de tuin doen, oppassen, koffie drinken, TV kijken, enz., maar ondanks alles was ik creatief genoeg om iedere avond een paar uurtjes te helpen bij dit prachtige gebeuren. Volgend jaar voor de 65ste keer en het zou geweldig zijn als nu ook eens ouders komen helpen die ook deze sfeer kunnen en willen snuiven.

Via via passeerde deze week het verhaal dat de ledenvergadering weer wordt georganiseerd door het bestuur (vrijwilligers) van de club. Pfff, een ledenvergadering, eenmaal thuisgekomen kon ik alle redenen om niet te gaan weer lekker soepel benoemen. Op mijn vrije avond in een zaal met mensen gaan zitten en dan luisteren naar het bestuur. De jaarrekening, budgetten, aankopen, verliezen, nieuwe spullen, enz. Ik vroeg mij daadwerkelijk af wat ik hier te zoeken heb.

Aan de zijlijn van 1 van mijn kinderen kwam ik toevallig in gesprek met een van de bestuursleden en bij toeval kwamen de ledenvergadering ter sprake. Deze persoon (ik zal zijn naam om privacyredenen niet noemen) werd helemaal enthousiast over deze vergadering en vertelde mij wat er allemaal werd besproken en hoe belangrijk het is dat de leden en ouders van de leden langs komen. Alles, maar dan ook alles wordt besproken en omdat de vereniging van ons allemaal is, mogen we ook allemaal meepraten, ideeën inbrengen en ook nog eens onze mening laten weten over zaken die ons in de portemonnee raken, zoals contributieverhoging of de vrijwilligersbijdrage als we geen klus willen doen.

Ik heb met veel verbazing en interesse geluisterd en ondertussen stond ik met de rug naar het veld. De man in kwestie vertelde ronduit en aan het eind vroeg hij: “ach, kom een keer langs, praat mee en 2 uurtjes later ben je weer thuis!”. Ik heb besloten dat ik ga komen naar de ledenvergadering. Wat zijn nu 2 uurtjes en tenslotte laat ik meteen zien richting mijn kids dat ik oprecht geïnteresseerd ben in de club waarin zij hun favoriete sport beoefenen.

Ondanks het feit dat ik nog niet lang vrijwilliger ben zie ik wel dat er erg veel achter de schermen gebeurd bij een club als Sparta Korfbal. Het gehele seizoen door van september t/m juni moet alles in goede banen worden geleid en dat vraagt om veel inspanningen. Ik voel me steeds meer een onderdeel van de club en ben dan ook blij dat ik een heel klein beetje tijd vrij kan maken om te helpen. Dit geeft een goed gevoel en dat zouden meer mensen moeten doen, maar goed we stellen tenslotte allemaal onze eigen prioriteiten en tenslotte is het allemaal vrij simpel: Als ik het niet doe, dan moet een ander het doen!

Ik ga maandag 26 november tijd vrijmaken om de ledenvergadering eens een keer bij te wonen, gewoon omdat ik nieuwsgierig ben en omdat ik mee wil praten. Ik ben nu tenslotte ook een ouder en vrijwilliger. Ik ga jullie allemaal zien, hoop ik!

De vrijwilliger